Line list: alle leidingen en instrumenten uit je P&ID

Wat is een line list?

Een line list is het overzicht van alle leidingen in een installatie, geordend per lijn: per regel een lijnnummer, een lijnklasse (de combinatie van materiaal en drukklasse), een diameter en een lengte. Zowel de proceslijnen als de utilityleidingen staan erin. Voor de industrie en de procestechniek is dat wat de hoeveelhedenstaat voor de bouw is: het vastgelegde resultaat van het uittrekwerk, alleen draait het hier niet om oppervlakten en volumes maar om leidingmeters en om stuks.

De bron is de P&ID, het Piping & Instrumentation Diagram. Dat schema laat zien welke leidingen er lopen, welke kleppen en instrumenten erin zitten en hoe alles aan de apparatuur hangt. Elke lijn heeft een lijnnummer en elk instrument een tag. De line list zet die lijnen om in een lijst met hoeveelheden, en de instrument- en equipmentlijst doet hetzelfde voor de kleppen, transmitters, flenzen en fittingen.

Waarom een line list om lijnnummers en tags draait

Het lijnnummer bepaalt wat er in een leiding zit: de lijnklasse legt het materiaal en de drukklasse vast, dus of het koolstofstaal is of RVS en tegen welke druk. Dat werkt direct door in de prijs per meter en in de leverbaarheid. Diameter maal lengte per lijn geeft de leidingmeters, en alle lijnen samen geven de totale leidinghoeveelheid. Daarnaast zitten er posten in een installatie die niet per meter maar per stuk rekenen. Uit een line list en de bijbehorende instrumentlijst haal je daarom meerdere dingen:

• Leidingmeters per lijn, uitgesplitst per lijnklasse, de basis voor de prijs per meter;
• Onderscheid tussen proces- en utilityleidingen, want die lopen vaak in aparte klassen en budgetten;
• Kleppen en instrumenten per stuk, met hun tag, voor de inkoop en de engineering;
• Flenzen en fittingen per stuk, want die rekenen per aansluiting en niet per meter;
• Spec-breaks, de punten waar de lijnklasse verandert, want daar wisselt het materiaal en dus de prijs.

Hoe een line list tot stand komt

De bron is meestal een intelligente P&ID, aangevuld met een 3D-plantmodel. In een intelligente P&ID hangt aan elke lijn en aan elk instrument data: het lijnnummer, de lijnklasse, de diameter, de tag. Het plantmodel geeft daar de lengtes bij, want de meters lees je niet af uit een schema maar uit de geometrie. Op basis daarvan volgt de material take-off (MTO): per lijnklasse de meters, en per tag de stuks. Handmatig uit het schema en de tekeningen overtellen kan ook, maar dat is bewerkelijk en foutgevoelig, en bij elke revisie begin je opnieuw.

Een line list ziet er dan bijvoorbeeld zo uit (illustratieve waarden):

Handmatig uittellen versus uit de P&ID uitlezen

De twee routes leveren dezelfde lijst op, maar verschillen sterk in tijd en betrouwbaarheid:

Het onderscheid zit in de herleidbaarheid. Een hoeveelheid die je met de hand overtypt is een aanname totdat je die naloopt; een hoeveelheid die uit de P&ID en het model komt is gekoppeld aan het lijnnummer of de tag waar die vandaan komt, dus je kunt elke meter en elke klep terugvinden.

Waar je op let bij een line list

• Lijnnummer en lijnklasse kloppend: de klasse bepaalt materiaal en drukklasse, en dus de prijs en de leverbaarheid;
• Proces- en utilityleidingen apart houden, want die vallen vaak in andere klassen en budgetten;
• Spec-breaks meenemen: op het punt waar de lijnklasse wisselt, verandert het materiaal;
• Kleppen, instrumenten, flenzen en fittingen per stuk meetellen, niet alleen de leidingmeters;
• Herleidbaarheid tot het lijnnummer of de tag, zodat je elke hoeveelheid kunt onderbouwen richting inkoop of opdrachtgever;
• Versiebeheer: een nieuwe P&ID- of modelrevisie moet in de lijst terugkomen voordat je inkoopt of inschrijft.